RENAULT: 40 URODZINY PRZEBOJOWEGO R5

Wprowadzone w 1972 roku, nowoczesne Renault 5, obchodzi swoją 40 rocznicę. Marka Renault świętuje jubileusz przez cały rok. Obchody zainaugurował Rajd Monte Carlo zabytkowych samochodów, w którym wystartowały trzy modele w grupie 2-ej.

Zostały one przygotowane przez zespół Renault Classic, aby pokonać trasę o długości 2500 km. Autami kierowali: Jean Ragnotti, który usiadł za kierownicą tego samego samochodu z tym samym numerem startowym, w którym zwyciężył w Rajdzie Monte Carlo w 1978 roku, oraz Manu Guigou i Alain Serpaggi. Kolejną prezentacja to Salon Rétromobile w Paryżu, gdzie na stoisku marki eksponowanych było pięć modeli Renault 5.

Kolejne imprezy to:
– Festival of Speed w Goodwood (UK) od 29 czerwca do 1 lipca;
– Festiwal Renault na torze wyścigowym Linas-Monthléry 22 i 23 września;
– World Series by Renault (7 zawodów).

Narodziny Renault 5

Bernard Hanon był tą osobą w firmie Renault, która dobrze rozumiała rozwój i aspiracje młodzieży tamtych czasów. Ten profesor wykładający zarządzanie na Uniwersytecie Nowojorskim dołączył do amerykańskiej filii firmy. Dzięki stałym kontaktom ze studentami rozumiał głębokie zmiany kiełkujące w społeczeństwie oraz dążenie młodych do zerwania z konformizmem.

Miał szczęście, że pracował w firmie, która stawia na innowacyjność, uważnie śledzi ewolucję społeczeństwa i wychodzi naprzeciw oczekiwaniom klientów. Już w poprzednich latach wylansowała ona dwa rewolucyjne modele: Renault 4 – w 1961 roku i Renault 16 – w roku 1965.

Hanon podzielił się swoimi przemyśleniami z ówczesnym prezesem Louisem Dreyfusem, który dał się łatwo przekonać i wyraził zgodę na uruchomienie projektu oznaczonego kodem 122.

„Supercar”

W roku 1972 z okazji wprowadzenia na rynek, model Renault 5 wystąpił w roli bohatera innowacyjnej kreskówki reklamowej jako „Supercar”.

Nowoczesne i oryginalne wzornictwo było prawdziwą rewolucją w tym segmencie samochodów. Auto miało zaokrąglone kształty, co podkreślały klamki wbudowane w karoserię oraz zderzaki, które po raz pierwszy zintegrowano z nadwoziem. Kolejna istotna innowacja – pierwsze modele były oferowane wyłącznie w wersji 3-drzwiowej ku rozpaczy sprzedawców, którzy nie wierzyli, że ta wersja nadwoziowa będzie kupowana przez rodziny i przewidywali niewielką sprzedaż.

W rzeczywistości dzięki dwubryłowej budowie Renault 5 oferowało dużą ilość miejsca w środku i było w stanie pomieścić 4 dorosłe osoby. Było praktyczne dzięki tylnej klapie i możliwości złożenia oparcia tylnego siedzenia. Zastosowano nadwozie typu samonośnego, a nie ramowego, jak w Renault 4. Silnik został umieszczony poprzecznie.

Mimo doskonale dopracowanej polityki cenowej Renault 5 nie miało nic wspólnego z ówczesnymi tanimi samochodami, ale stało się natychmiast samochodem miejskim – eleganckim i modnym. Jego wymiary idealnie pasowały do warunków miejskich: długość 3,5 m, szerokość 1,52 m. Na początku Renault 5 było oferowane w wersji L z silnikiem zapożyczonym z Renault 4 (782 cm3 i 36 KM) oraz TL, z silnikiem z Renault 8 (956 cm3 i 47 KM) i z bogatszym wyposażeniem seryjnym (podłokietniki, tylna półka, wycieraczki o dwóch zakresach prędkości).

Sukces Renault 5 wkrótce przerósł wszystkie oczekiwania, a terminy dostaw zaczęły się wydłużać. Fabryki nie nadążały z dopasowaniem produkcji do liczby zamówień.

Ponad 5,5 miliona sprzedanych aut

Począwszy od wejścia na rynek w 1972 roku aż do zakończenia produkcji na eksport w roku 1992 wyprodukowano 5 325 890 egzemplarzy różnych wersji Renault 5.

Najlepiej sprzedający się samochód we Francji na przestrzeni 10 lat Renault 5 było produkowane we Francji, w zakładzie we Flins, w latach 1972–1986 (od roku 1984 pod nazwą Lauréate). Przez 10 lat, od 1974 do 1983 roku, Renault 5 utrzymywało pozycję najlepiej sprzedającego się samochodu we Francji, z udziałami w rynku od 10 do 16 proc. (w zależności od roku). Największym powodzeniem cieszyła się wersja TL. W roku 1980 sprzedano jej 239 513 egzemplarzy, co stanowiło 79,75 proc. całej produkcji Renault 5, podczas gdy sprzedaż wersji L wyniosła jedynie 27 694 sztuki.

Międzynarodowa kariera

Renault 5 sprzedawane za granicą stanowiły ponad połowę produkcji. Poza Francją były one produkowane w trzynastu krajach. W Europie główne linie produkcyjne znajdowały się w Valladolid w Hiszpanii i w Haren-Villevorde w Belgii. Na początku lat 70. ta druga fabryka zapewniała aż 12 proc. produkcji, a 90 proc. wyprodukowanych samochodów trafiało na eksport, z czego ponad połowa do Niemiec, a pozostała część do Włoch, Szwajcarii, Holandii i Francji.

HISTORIA MODELU

Wersje dla każdego

Istniały wersje: tania, do długich jazd, wyrafinowana, wreszcie sportowa o nazwie: L, LS, TL, GTL, TS, TX, Alpine, Turbo albo Automatique.

– 1974: zaprezentowana została wersja sportowa nazwana LS. Posiadała ona silnik o pojemności 1289 cm3 i mocy 64 KM DIN oraz wyposażenie najwyższej klasy. W następnym roku zostały w niej zamontowane fotele zintegrowane z zagłówkami.

– 1976: pojawiła się wersja GTL z silnikiem o pojemności 1289 cm3 i mocy 42 KM DIN. Jako pierwsza posiadała boczne listwy ochronne wykonane z tego samego tworzywa co zderzaki przednie i tylne. Jednakże wielką premierą tego roku była wersja R5 Alpine. Jej silnik o pojemności 1397 cm3 miał moc 90 KM. Wyróżniała się specjalnymi felgami, jak również przednim zderzakiem z wbudowanymi światłami przeciwmgłowymi. W roku 1977 ta wersja została wyposażona w piękne felgi z trzema otworami, pochodzące z samochodu Alpine A310. W tym samym roku silnik wersji L został zastąpiony nowym, o pojemności 845 cm3 i mocy 36 KM DIN.

– 1978: na rynku pojawia się Renault 5 z automatyczną skrzynią biegów i silnikiem o pojemności 1300 cm3 i mocy 55 KM oraz charakterystycznym winylowym dachem.

– 1979: została wprowadzona do sprzedaży wersja 5-drzwiowa. Z tej okazji cała gama przeszła lifting, a wersje L, TL i wersja użytkowa (2-miejscowa) otrzymały silnik o pojemności 1108 cm3 i mocy 45 KM. Nowością była deska rozdzielcza wytłaczana z tworzywa sztucznego oraz nowe fotele.

– 1982: to rok wejścia na rynek Renault 5 TX, wersji luksusowej – pierwowzoru przyszłych wersji Baccarat. Tego roku moc R5 Alpine zwiększyła się z 93 do 110 KM dzięki zastosowaniu turbosprężarki Garretta.

– 1984: był to ostatni rok produkcji Renault 5 we Francji pod tą nazwą. Wszystkie wersje: podstawowa, TL, GTL, GTS i TSE zmieniły nazwę na Lauréate. W tym samym roku pojawił się bowiem model Supercinq.

Wersje Turbo: enfants terribles marki Renault

* Renault 5 Turbo

– 1979: do momentu, kiedy prototyp z niebieską karoserią został pokazany na Salonie we Frankfurcie, sportowcy nawet w najśmielszych marzeniach nie wyobrażali sobie takiego fenomenu. Z Renault 5 pozostała bowiem tylko charakterystyczna sylwetka z dodanymi olbrzymimi błotnikami, zderzakami i spojlerami, w porównaniu z którymi bladły ówczesne modele rajdowe.
– 1980: trzeba było poczekać do styczniowego Salonu w Brukseli, żeby zobaczyć wersję ostateczną. To, co najbardziej niesamowite, kryło się pod karoserią. Silnik nie znajdował się
z przodu, ale został umieszczony w pozycji centralnej, zaraz za przednimi siedzeniami. Został zaadaptowany z modelu Renault 5 Alpine i rozwijał moc 160 KM z 1397 cm3 pojemności dzięki zastosowaniu turbiny Garretta.

* Renault 5 Turbo 2
– 1983: wersja Turbo 2 – wiele elementów wnętrza zostało zapożyczonych z Renault 5 Alpine. Karoseria została pozbawiona elementów wykonanych z aluminium: dach, tylne i boczne drzwi zostały wytłoczone z blachy stalowej. Silnik o mocy 160 KM był bardziej elastyczny, co ułatwiało jego codzienną eksploatację. Wskaźniki sprzedaży ponownie poszły w górę i do 1986 roku, ostatniego roku produkcji tego modelu, z taśmy zjechały 3 424 egzemplarze.

Renault 5 i starty w zawodach

Najbardziej znaczące osiągnięcia:

– 1974: wersja LS pojawiła się na wiosnę. Od końca sezonu model Renault 5 w tej wersji zastąpił Renault 12, który kończył karierę sportową w słynnych zawodach Coupe Renault Elf. Moc silnika została zwiększona do 85 KM.

– 1975: wersja LS została zastąpiona przez prawie identyczną wersję TS, która otrzymała fotele z wbudowanymi zagłówkami.

– 1976: w katalogu pojawił się słynny model Alpine. Wyposażony był w blok silnika, którego pojemność została zwiększona z 1289 cm3 do 1397 cm3, o mocy 93 KM przy 6400 obr./min. Przód samochodu miał charakterystyczny spojler. Zawieszenie było ustawione tak, aby samochód był nadsterowny, co dawało szansę kierowcom na pokazanie swoich umiejętności.

– 1977: już od początku sezonu była dostępna wersja coupé. Przez wiele lat Renault 5 Alpine miało uszczęśliwiać kierowców i widzów. Pozwoliło też na odkrycie wielu utalentowanych mistrzów kierownicy. Pięćdziesiąt egzemplarzy zostało powierzonych firmie Sinpar w celu przygotowania ich do homologacji w grupie 2. Rajd San Remo był pierwszym, do którego został zgłoszony ten samochód. Pomimo kłopotów z przednim zawieszeniem Ragnotti doszedł do 7 miejsca w klasyfikacji generalnej i do 2 w swojej kategorii. Był to doskonały wynik jak na dopiero co zaprojektowany samochód. Kilka tygodni później Fréquelin wygrał Rajd Mille Pistes i Rajd Warszawski.

– 1978: maleńkie Renault Alpine prowadzone przez Jeana Ragnottiego odniosło swój pierwszy sukces w Rajdzie Monte Carlo. W warunkach kapryśnej pogody, dużych opadów śniegu samochody Renault 5, pomimo mniejszej mocy niż inne modele z grupy 4, pokazały niesamowite walory układu napędowego. Ragnotti zaprezentował swoje ekwilibrystyczne umiejętności. Rajd ukończył na drugim miejscu za Porsche kierowanym przez Nicolasa, a Guy Fréquelin zajął 3 miejsce.

– 1981: rok ten zaznaczył się zwycięstwem Jeana Ragnottiego w Rajdzie Monte Carlo po spektakularnej walce z zespołem Audi i modelem Quattro, z Porsche 911 prowadzonym przez Thériera oraz z Darnichem za kierownicą Lancii Stratos.

– 1982: Tour de Corse z 15 000 zakrętów stał się sceną pojedynku tytanów pomiędzy Ferrari prowadzonym przez Andrueta i Jeanem Ragnottim. Już od czwartego etapu ten ostatni uplasował się na 1. miejscu, które utrzymał do końca rajdu.

– 1985: początek sezonu został poświęcony dopracowaniu ustawień samochodu. Bardzo szybko pokazał on swoje możliwości. W Rajdzie Touraine Jean Ragnotti zajął 2 miejsce. Pierwsze wielkie zwycięstwo nowego Renault 5 Maxi Turbo prowadzonego przez Jeana Ragnottiego miało miejsce podczas Tour de Corse. Odniósł on piękne zwycięstwo w Rajdzie Francji, jak również w Kryterium Alzacji oraz Rallye du Var. W tym samym roku firma Renault Sport zdecydowała się zgłosić Renault 5 Turbo do Mistrzostw Francji Samochodów Seryjnych, które odbywały się na torach wyścigowych, i powierzyła auto Jean-Louis Bousquetowi, który ukończył te mistrzostwa na 5 miejscu.

– 1986: dwa samochody zostały oddane w ręce Jean-Louis Bousqueta i Jeana Ragnottiego. Samochód został przeprojektowany w celu poprawy parametrów aerodynamicznych oraz stabilności na odcinkach prostych. Samochód ukończył mistrzostwa na 2 miejscu.

– 1987: w tym sezonie wzięły udział trzy samochody. Do zespołu dołączył Erik Comas. Konstruktorzy zwiększyli rozstaw kół przednich w celu zapewnienia lepszej stabilności, co było słabym punktem poprzedniej wersji. Zmodyfikowany został również silnik. Miał on teraz moc 385 KM przy 7 000 obr./min. Comas był gwiazdą sezonu: wygrał 6 spośród 12 zawodów i oczywiście zdobył tytuł Mistrza. Zdobyciem tego tytułu Renault 5 Turbo zakończyło karierę sportową.