GRAND PRIX MONAKO 2019: KUBICA NIE DAŁ RADY (KWALIFIKACJE)

Robert Kubica (Williams) zajął ostatnie miejsce podczas kwalifikacji przed wyścigiem mistrzostw świata Formuły 1 o Grand Prix Monako na ulicznym torze w Monte Carlo.

Pole position wywalczył Lewis Hamilton, obok którego jutro stanie jego kolega z zespołu Mercedesa Valtteri Bottas.

---

Zobacz także:

FORMUŁA 1

---

 

Drugą linię utworzą Max Verstappen (Red Bull) oraz Sebastian Vettel. Niemiec rozbił bolid podczas trzeciego treningu, zawadził także o barierkę w trzeciej sesji kwalifikacyjnej.

W dziesiątce znaleźli się jeszcze Pierre Gasly (Red Bull), Kevin Magnussen (Haas), Daniel Ricciardo (Renault), Daniił Kwiat (Toro Rosso), Carlos Sainz (McLaren) oraz Alexander Albon (Toro Rosso).

Największym przegranym okazał się zwycięzca trzeciego treningu, Charles Leclerc (Ferrari), któremu zła strategia zespołu nie pozwoliła awansować nawet do Q2.

Robert Kubica walczył o dziewiętnaste miejsce z Georgem Russellem, ale okazał się wolniejszy o niespełna 0,3 sek.

Tor w Monako zawiera wiele elementów, które na stałe zapisały się w historii F1. Charakterystyczny przejazd przez tunel pod hotelem Fairmont, nawrót, na którym bolidy jadą wolniej niż 50 km/h czy przejazd wzdłuż nabrzeża, przy którym cumują imponujące łodzie, to tylko niektóre obrazki kojarzone przez kibiców Formuły 1.

Dla widzów na miejscu jest to wyjątkowa okazja do podziwiania najlepszych kierowców wyścigowych świata, których mogą obserwować przy samej trasie lub z okien i balkonów pokoi hotelowych.

– To kultowy i bardzo widowiskowy wyścig, po pierwsze ze względu na samą rywalizację, ale też fakt, że ścigamy się po ulicach księstwa Monako. Runda przyciąga uwagę nie tylko fanów Formuły 1, ale też fanów tego konkretnego wyścigu, którzy przyjeżdżają wtedy specjalnie do Monte Carlo – mówi na temat toru w Monako Robert Kubica, który ma z tym obiektem dobre wspomnienia.

Najlepszy wynik osiągnął w 2008 roku, kiedy jako kierowca F1 minął linię mety na drugim miejscu.

– W kartingu dwa razy wygrałem puchar Monako, wykorzystujący fragment trasy Formuły 1 – uzupełnia Kubica.

Polski kierowca uważa, że majowy weekend w Monako jest wyjątkowy.

– W odróżnieniu od pozostałych wyścigów w kalendarzu, treningi odbywają się tu w czwartek – piątek jest dla stawki kierowców dniem wolnym. Po zakończeniu jazd trasa jest otwierana dla ruchu, więc można sobie pojechać samochodem po głównej prostej albo pospacerować przy basenie, po szykanach, czy zatrzymać się tam w barze. Ostatni raz ścigałem się tam dziewięć lat temu, gdy bolidy były dużo węższe, więc wyjazd na ulice w obecnych maszynach to będzie spora różnica – kończy Kubica.

W trakcie tego najdłuższego w tym roku wyścigu kierowcy zmieniają biegi średnio co dwie sekundy, czyli 40 razy w ciągu jednego okrążenia i ponad 3 000 razy łącznie. Ciasne ulice uniemożliwiające wyprzedzanie powodują, że kluczowe znaczenie mają sobotnie kwalifikacje. Wyzwanie, jakim jest dostosowanie nawierzchni wykorzystywanej na co dzień w ruchu ulicznym objawia się między innymi ułożeniem wokół toru balustrad ochronnych o łącznej długości 33 kilometrów. Z kolei do zbudowania innego rodzaju barier wykorzystuje się średnio około 4 tysiące opon.

Wymagający tor był w swojej historii kilka razy świadkiem bardzo niebezpiecznych sytuacji. Tak było np. w 1955 roku, kiedy Alberto Ascari chcąc uniknąć zderzenia z żelaznym słupem zdecydował się wjechać swoim bolidem wprost do morza. Kierowcy jednak udało się wydostać z tonącego pojazdu. 10 lat później również w zatoce swój udział w wyścigu zakończył Paul Hawkins, po tym jak na 79 ze 100 okrążeń wpadł w poślizg i nie opanował bolidu.

Monako jest kojarzone jako miejsce, w którym swoje domy lub jachty ma wiele gwiazd, m.in. kierowcy Formuły 1. Jednym z nich jest Kimi Raikonen – kiedy w 2006 bolid Fina zapalił się krótko po starcie, zawodnik nie poszedł do paddocku, lecz w pełnym wyścigowym stroju poszedł wprost na swoją łódkę, i z tamtej perspektywy obserwował resztę wyścigu.

Oto garść ciekawostek związanych z torem, na którym Robert Kubica dwukrotnie stawał na podium.
• Pierwsza edycja wyścigu w księstwie hazardu odbyła się już w 1929 roku. Grand Prix Monako było drugą rundą inauguracyjnego sezonu mistrzostw świata, w 1950 roku, a od sezonu 1955 nieprzerwanie gości w kalendarzu Formuły 1.
• To najkrótszy tor w całych mistrzostwach: pętla liczy zaledwie 3,337 km długości. To także jedyny wyścig rozgrywany na dystansie krótszym niż 300 kilometrów. Podczas niedzielnych zawodów kierowcy przejeżdżają tylko 260 kilometrów – zawody nie mogą trwać dłużej niż dwie godziny, a średnie prędkości są tak niskie, że dystans musi być krótszy.
• Jest to również jedyny weekend Formuły 1, podczas którego dwie pierwsze sesje treningowe odbywają się w czwartek. To jeszcze przedwojenna tradycja: na czwartek przed wyścigiem przypadało święto Wniebowstąpienia Pańskiego – dzień wolny od pracy, więc zamknięcie ulic właśnie w czwartek nie zaburzało tak mocno rytmu lokalnego życia, jak blokada miasta w piątek.
• W niedzielę kierowcy mają do przejechania 78 rund, a posiadaczem rekordu toru jest Max Verstappen – z czasem 1.14,260, ustanowionym w zeszłym sezonie.
• Robert Kubica, uwielbiający wyzwania w postaci ścigania się na ulicznych torach, stawał tu na podium w sezonach 2008 (drugie miejsce w barwach BMW Sauber) i 2010 (trzecia lokata za kierownicą Renault).
• Rekordzistą pod względem zwycięstw na ulicach Monako pozostaje Ayrton Senna, który triumfował tu sześciokrotnie. Po pięć wygranych odnieśli na tym torze Graham Hill i Michael Schumacher.
• Smak zwycięskiego szampana – ale nie na najwyższym stopniu podium, bo w Monako dekoracja odbywa się na schodach przed lożą książęcą – wśród kierowców z obecnej stawki znają Kimi Raikkonen (2005), Lewis Hamilton (2008 i 2016), Sebastian Vettel (2011 i 2017) oraz Daniel Ricciardo (2018).
• Na wąskim i krętym torze kluczowe jest unikanie błędów i trzymanie się z daleka od bezlitosnych barier. W 19 poprzednich edycjach Grand Prix Monako aż 14 razy dochodziło do przynajmniej jednej neutralizacji lub wirtualnej neutralizacji. A jak kręta jest pętla? W liczącym 78 okrążeń wyścigu kierowcy mają do pokonania 1482 zakręty.
• Mimo że tor wygląda na niebezpieczny, w całej historii wyścigów Formuły 1 doszło tu „tylko” do jednego śmiertelnego wypadku: w 1967 roku zginął tu włoski kierowca Ferrari, Lorenzo Bandini. Dwaj inni zawodnicy – Alberto Ascari w 1955 roku i Paul Hawkins w 1965 roku – wyszli bez szwanku z kuriozalnych incydentów: ich samochody wpadały do portowego basenu.
• Mercedes dzierży już rekord pod względem podwójnych wygranych od początku sezonu – w tym sezonie Lewis Hamilton i Valtteri Bottas wywalczyli już pięć dubletów. Stają przed szansą na wyśrubowanie tego osiągnięcia.

WYNIKI KWALIFIKACJI FORMULA 1 GRAND PRIX DE MONACO 2019

1. Lewis Hamilton (Mercedes) – 1.10,166 min.;
2. Valtteri Bottas (Mercedes) – 1.10,252 min.;
3. Max Verstappen (Red Bull) – 1.10,641 min.;
4. Vettel (Ferrari) – 1.10,947 min.;
5. Pierre Gasly (Red Bull ) – 1.11,041 min.;
6. Kevin Magnussen (Haas Ferrari) – 1.11,109 min.;
7. Daniel Ricciardo (Renault) – 1.11,218 min.;
8. Daniił Kwiat (Toro Rosso) – 1.11,271 min.;
9. Carlos Sainz (McLaren) – 1.11,417 min.;
10. Alexander Albon (Toro Rosso) – 1.11,653 min.;
—————————————————————————-
11. Nico Hulkenberg (Renault) – 1.11,670 min.;
12. Lando Norris (McLaren) – 1.11,724 min.;
13. Romain Grosjean (Haas) – 1.12,027 min.;
14. Kimi Räikkönen (Alfa Romeo) – 1.12,115 min.;
15. Antonio Giovinazzi (Alfa Romeo) – 1.12.185 min.;
—————————————————————————–
16. Charles Leclerc (Ferrari) – 1.12,149 min.;
17. Sergio Perez (Racing Point) – 1.12,233 min.;
18. Lance Stroll (Racing Point) – 1.12,846 min.;
19. George Russell (Williams) – 1.13,477 min.;
20. Robert Kubica (Williams) – 1.13,751 min.

Fot.: zespoły