SKODA: OSIEMDZIESIĄT LAT MODELU POPULAR Z SILNIKIEM OHV

Rok 1937 był prawdopodobnie najważniejszym w historii najpopularniejszego w okresie międzywojennym modelu marki Škoda. Zaprojektowany, trwały i ekonomiczny model Popular zdobywał coraz liczniejsze grono nabywców.

A to dzięki szerokiej gamie wariantów, przystępnie skalkulowanej cenie i silnie rozwiniętej sieci serwisowej producenta.

---

Zobacz także:

HISTORIA/OLDTIMERS

ROZMAITOŚCI

---

 

W roku 1936 do odbiorców trafiło 2470 modeli Popular, pieczętując wynik bez mała 40 proc. wzrostu popularności modelu w stosunku do sezonu poprzedzającego. Na szczycie listy największych odbiorców zagranicznych niezmiennie figurowała Polska, wyprzedzając Holandię, Jugosławię, Szwecję, Belgię i Hiszpanię.

Największą nowością w specyfikacji Populara, wprowadzoną w trakcie 1937 roku był nowy silnik górnozaworowy OHV, zastępujący dotychczasową jednostkę dolnozaworową. Przy niezmienionej objętości skokowej 1-litra (995 ccm) istotnie wzrosła moc jednostki o nowej architekturze – z 22 do 27 KM.

Niezmiennie cechami rozpoznawczymi rodziny Popular były mechanicznie sterowane hamulce oraz skrzynia biegów zblokowana nie z silnikiem, lecz z przekładnią główną tylnej osi napędzanej. Tym samym model stał się pionierem technologii OHV w marce – większe modele Rapid, Favorit oraz Superb w 1937 wykorzystywały wciąż mniej wydajne silniki z rozrządem dolnozaworowym.

Dopiero kilka miesięcy później zakres zmian uzupełnił retusz nadwozi modelu. Oznacza to, że nowy silnik 1.0 OHV trafił początkowo pod maski modeli o stylistyce zgodnej z rocznikami 1935/36 i uznawanie przez część publikacji obu modyfikacji za wdrożone jednocześnie jest błędem.

Przypomina to nieco premierę nowego (również litrowego) silnika 1.0 TSI w obecnej generacji Octavii, kiedy to premiera samej jednostki wyprzedziła lifting modelu. Największymi zmianami widocznymi natychmiast w zmodernizowanych nadwoziach Populara były częściowo zintegrowane z przednimi błotnikami reflektory, nowy kształt osłony chłodnicy oraz odmienny kształt tylnych części karoserii z przestrzeniami bagażowymi (poza odmianą roadster) dostępnymi premierowo z zewnątrz.

Listę modyfikacji uzupełniały szersze opony, powiększone bębny hamulcowe i zbiornik paliwa oraz szyba czołowa typu bezpiecznego. Cały wymieniony zakres ulepszeń wyceniono na 7 proc. ceny poprzednika – o tyle podniesiono nowe cenniki rozpoczynające się teraz okrągłą sumą 20 000 koron żądaną za roadstera. Półkabriolet wymagał dopłaty dwustu a – najpopularniejszy – tudor, sześciuset koron.

Popular OHV okazał się prawdziwym strzałem w dziesiątkę, sprzedaż modelu w sezonie 1937 wzrosła o 1/3 w stosunku do rewelacyjnego pod tym względem roku 1936. Aż siedem na dziesięć z nich posiadało już wysoko cenione jednostki OHV.

DANE TECHNICZNE ŠKODA POPULAR OHV
Typ 912, 1937 – nadwozie zmodernizowane typu tudor.

* Silnik: rzędowy, czterocylindrowy, czterosuwowy; górnozaworowy OHV, chłodzony cieczą w obiegu wymuszonym – układ z, pompą wody i stale pracującym wentylatorem chłodnicy; wał korbowy podparty w dwóch punktach, umieszczony wzdłużnie z przodu, za osią przednią;
– średnica cylindra: 65 mm, skok tłoka: 75 mm, objętość skokowa: 995 ccm;
– zasilanie: gaźnik pojedynczy Zenith lub Solex;
– moc maksymalna: 27KM przy 3600 obr/min.;
– napęd: kół tylnych, mechanizm różnicowy w wyposażeniu standardowym modeli eksportowych, na rynku wewnętrznym wyposażenie płatne dodatkowo;
– prędkość maksymalna: 100 km/h;
– średnie zużycie paliwa: 8 l/100 km.

* Układ hamulcowy: mechaniczny, jednoobwodowy, działający na wszystkie cztery koła, hamulce bębnowe obu osi.

* Układ kierowniczy: przekładnia śrubowo- kulkowa.

* Wymiary
– długość 3770 mm, szerokość 1400 mm, wysokość: 1500 mm (tudor);
– rozstaw osi: 2440 mm;
– rozstaw kół: 1050 mm (przednie), 1140 mm (tylne);
– masa własna: ok. 810 kg.

* Ilość zbudowanych egzemplarzy: 5510 sztuk modelu POPULAR z silnikami 1.0 OHV, w latach 1937-1938.

Tomasz Orlik (Automobilista)
Fot.: archiwum Škody