RAJD DAKAR 2014: CZAS NA ZASŁUŻONY ODPOCZYNEK

Po sześciu dniach rywalizacji w Rajdzie Dakar zasłużyli na dzień odpoczynku. Biwak zlokalizowany w argentyńskim mieście Salta położonym prawie 4000 metrów n.p.m. wyglądał spokojnie.

Rest Day to nie tylko czas na regenerację dla zmęczonych zawodników, ale również odbudowę nadszarpniętych trudem rywalizacji maszyn. Serwisy miały więc bardzo dużo pracy, choć mechanicy nie musieli się tak bardzo spieszyć, jak to było w poprzednich dniach.

Zobacz także:
SPORT
RAJD DAKAR 2014

Zawodnikom rozegranych już sześć etapów dało mocno w kość. Organizator zapowiadał, że poziom trudności rajdu w tym roku wzrośnie i się nie mylił. Najbardziej zmęczenie odczuwają motocykliści, którzy pokonali już 4136 kilometrów (OS 2192).

A oto co powiedzieli:

Kuba Przygoński (Orlen Team – Automobilklub Polski): Noc spędziłem w hotelu, w końcu mogłem zregenerować zmęczony organizm. To właśnie komfortowy sen był najważniejszy, jego najbardziej brakuje mi podczas zawodów. Codziennie wstajemy wściekle rano, a odcinki są długie i wyczerpujące. Teraz czeka mnie masaż i przez cały dzień zamierzam odpoczywać. W tym czasie mój motocykl przejdzie gruntowny serwis. Zostaną wymienione wszystkie elementy poza silnikiem. Pozostawiamy jednostkę napędową, bo w przeciwnym razie otrzymałbym 15 minut kary. Sprawdziliśmy kompresję i wszystko jest w porządku.

Marek Dąbrowski (Orlen Team – Automobilklub Polski): Jestem zmęczony w zupełnie inny sposób niż startując na motocyklu. Jestem przekonany, że jadąc jako kierowca samochodowy w tak dobrze zorganizowanym zespole nie wkładam tyle energii w rywalizację co motocykliści. Ponieważ jednak debiutujemy w aucie to każda rzecz jest dla nas nowością, naturalnie poświęcamy jej więcej czasu i uwagi. Do tego chcemy wypaść jak najlepiej, a na to wszystko wymaga większej energii. Dlatego też ten odpoczynek jest dla nas niezwykle istotny. Podobnie jak dla naszego auta, które jest przebudowywane pod kątem drugiej części rajdu. Przepisy zabraniają jedynie wymiany silnika i oczywiście ramy, reszta zostanie albo gruntownie przebudowana, albo wymieniona na nowe: sekwencyjna skrzynia, oba dyferencjały przedni i tylny, amortyzatory i szereg innych drobniejszych rzeczy.

Jacek Czachor (Orlen Team – Automobilklub Polski): Tu nie ma tak dużego wysiłku fizycznego jak na motocyklu. Główny ból jaki odczuwam jest od pasów bezpieczeństwa, które dają o sobie znać na każdym wyboju. Za to jestem bardzo zmęczony psychicznie. Muszę się niewiarygodnie koncentrować, żeby zgrywać tempo dyktowania z trasą i niczego nie pomylić. Dlatego też ten odpoczynek będzie bardzo ważny. Bardzo późno kończymy dzień rajdowy. Zjeżdżamy około 19, później około 2-3 godzin zajmuje mi zrobienie mapki do kolejnego etapu i kładę się spać koło północy, a startujemy już 5-6 rano. Mam to szczęście, że mogę jeszcze dospać na dojazdówce, kiedy Marek już prowadzi, ale on za to nie musi robić mapki więc chodzi chwilę wcześniej spać.

Adam Małysz (Orlen Team): Tegoroczny rajd jest naprawdę ekstremalnie trudny. Dodatkowo doskwierają nam upały, ale weszliśmy już w pewien rytm zawodów. Taki dzień przerwy zawsze trochę rozbija. Mam nadzieję, że jednak nie stracimy naszego tempa i wszystko będzie dalej dobrze szło. Najbardziej dał nam w kość piąty, najdłuższy etap, na którym straciliśmy wspomaganie kierownicy, a dodatkowo trzy razy musieliśmy wymienić koło. Przyjechaliśmy naprawdę wyczerpani po tych wszystkich przygodach, które spotkały nas po drodze. Mam nadzieję, że w tym kontekście trochę odpoczniemy i zregenerujemy siły.

Martin Kaczmarski (Lotto Team): Moim celem w rajdzie jest meta. Po tygodniu zmagań najbardziej cieszę się z tego, że udaje mi się w pełni realizować mój dakarowy plan. Udaje mi się utrzymać moje tempo, cały czas kontroluję sytuację. Nie podpalam się. Jadę swoje. Na żadnym z tych sześciu etapów nie miałem niebezpiecznej sytuacji, która zagrażałaby konstrukcji samochodu, nie mówiąc już o moim zdrowiu. Obok mnie siedzi facet, który jest już siódmy raz na Dakarze, doświadczenie mojego pilota daje mi spokój i pozwala skupić się na prowadzeniu auta. Pamiętajmy jednak, że to dopiero połowa, tu może wydarzyć się jeszcze dosłownie wszystko!

Do końca rajdu jeszcze siedem etapów. Jutro na zawodników czeka ponownie długa i niezwykle zróżnicowana trasa w kształcie pętli wokół Salty. OS ma 500 kilometrów. Rozpoczyna się kamienistym podłożem, później rajdowcy wjadą na bardzo szybką część, która przeistoczy się w techniczną partię. Wszystko to rozegra się na wysokości 3500 m n.p.m. Rywalizacja kończy się na rozległym solnym płaskowyżu.

Fot.: zespoły